Wat we met zekerheid weten is dat Vincent Van Gogh in de Zuid-Franse stad Arles verbleef, meer bepaald in het  "Gele Huis" op de Place Lamartine. In oktober 1888 kreeg Van Gogh een logé: collega-schilder Paul Gauguin met wie hij goed bevriend was.

Maar na amper twee maanden kwam er een kink in de kabel. De logeerpartij werd abrupt afgebroken na een hoogoplopende ruzie. Die ging over 'artistieke' meningsverschillen - Van Gogh pleitte voor schilderen vanuit de werkelijkheid, Gauguin vanuit de verbeelding - maar er was (natuurlijk) ook een vrouw in het spel, Rachel, voor wie beide schilders een vurige passie deelden. 

Over wat er daarna precies gebeurde, lopen de versies uiteen. Dit zijn de meest voorkomende scenario's:

Scenario 1: Toen Gauguin kwaad naar buiten stormde, is Van Gogh hem met een scheermes achterna gegaan. In een krampachtige worsteling verwondde Van Gogh zichzelf met het scheermes.

Scenario 2: Van Gogh leed aan tinnitus (oorsuizingen). Na de ruzie met Gauguin zou hij zichzelf opzettelijk verwond hebben.

Scenario 3: Toen Gauguin Van Gogh op zich zag afstormen, trok hij uit zelfverdediging zijn degen en sneed per ongeluk Van Goghs oor af.

Scenario 4: De laatste nieuwe hypothese die aan het lijstje is toegevoegd, komt van de Britse geschiedkundige Martin Bailey. Van Gogh zou zichzelf hebben toegetakeld toen hij het nieuws vernam dat zijn broer Theo ging trouwen. Daardoor zou de financiële steun die de schilder van zijn broer kreeg immers drastisch afnemen. 

De historicus baseert deze stelling op het werk “Stilleven met uien” dat Van Gogh kort na het oorincident afwerkte. Daarop zou de brief te zien zijn die Theo hem stuurde met het nieuws van zijn trouwplannen.

Elk van bovengenoemde scenario's lijkt wel plausibel voor een getormenteerde ziel als die van Van Gogh. In 1890 schoot hij zich een kogel door de borst. Hij was 37 toen hij stierf.