Gefeliciteerd met je prijs. Wat betekent deze prijs voor jou?
Ik vind het heerlijk! Ik ben helemaal overweldigd door het compliment. Ik zit nochtans bij een kleine uitgeverij. Zoals de meeste dichters twijfel ik vaak aan mijn eigen gedichten en plots sta je dan voor te dragen tussen grote namen als Gerrit Komrij. (Lecompte droeg gisteren voor op het Felix Poetry Festival in Antwerpen en de dag voordien op de prijsuitreiking in Rotterdam.)

Had je het gevoel dat het publiek mee was?
Ja, verschillende mensen zijn me achteraf komen zeggen dat ze genoten hadden. En ik heb ze horen lachen tijdens het voorlezen, dat was een hele opluchting.

In het juryrapport lezen we dat je gedichten lijken op popteksten.
Dat is een wat ongelukkige beschrijving maar het is mijn eigen schuld. Ik heb op de achterflap zelf de vergelijking gemaakt met muziek. Als ik de achterflap opnieuw zou mogen schrijven? Dan zou ik vermelden dat ik mezelf niet te ernstig probeer te nemen. Anderzijds mag het ook niet te frivool, ik hou niet van te veel ‘spielereien’. Er mag gerust pijn in mijn gedichten zitten. Rauw maar altijd met humor. Ik hou ook van absurde beelden en gekke personages zoals de kruisboogschutter en de kille moederfiguur. Pas op, mijn moeder is een gulle vrouw. Mijn werk is niet per se autobiografisch. Mijn ouders kunnen dat gelukkig plaatsen.

Vanwaar die hang naar het absurde? Is het leven dan zo absurd of net niet absurd genoeg?
Het leven is zeker absurd en het zit hem in de meest alledaagse, saaie dingen zoals een overschrijving of een belastingsformulier invullen. Die bureaucratische pesterijtjes geven me stress en dat kan me aanzetten tot het schrijven van een gedicht. Of zoals Bukowski zegt: “Het zijn niet de grote tragedies die een mens gek maken maar de aanhoudende stroom kleine tragedies. Niet de dood van een geliefde maar een veter die knapt als je geen tijd hebt”.

Welke dichters lees je zelf graag?
Ik hou van nuchtere dichters die spreektaal schrijven. Door deze prijs heb ik C. Buddingh ontdekt. Vaandrager vind ik ook goed. Ik heb altijd wel een bundel bij maar ik lees evengoed onbekende dichters op het internet. Ik heb nu ook al mijn medegenomineerden gelezen, de bundel van Elmar Kuiper vond ik heel goed.

Zitten er nog gedichten aan te komen?
Ja hoor. Voor een volgende bundel zou ik trouwens graag samenwerken met een beeldend kunstenaar. Nee, ik heb nog niemand op het oog, dit is een oproep (lacht).

[ "De dieren in mij" Delphine Lecompte. UItgegeven bij De Contrabas]

Ademloos (Uit "De dieren in mij")

Toen je auto de tunnel indook
hielden we onze adem in
dat hadden we zo afgesproken
nog voor ik het licht aan het einde zag
had ik al opgegeven en driemaal mijn longen gevuld
maar zonder jouw adem naast mij
voelde het alsof ze werden gevuld met natte aarde.

Ademloos bereiken we de parking
van een vijandige meubelketen
waar je gerookte zalm op Zweeds brood kan eten
terwijl je kinderen of die van een ander
verdrinken in een bad van ballen
of simpelweg worden meegelokt.

Je kocht een sofa voor je dochter
die alle mysterie uit haar leven heeft gebannen
en dus werkt aan winsten op varkenskoteletten
het werd een beige sofa met rode spikkels
waar je geen aanstoot aan kan nemen.

Op de terugweg werden we bevangen
door smog en weemoed
jij door smog
ik door beide