Ventilators en ratten
Het jaar is 1974, de plaats de garage van het huis met de scheepsromp als erker, net achter het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen. Samen met mijn klasgenoten ben ik op schooluitstap. We bezoeken eerst het museum en springen nadien even binnen in de Wide White Space Gallery.
De deur van wat op het eerste gezicht een lege garage lijkt, staat open en onze nieuwsgierigheid wordt geprikkeld. Binnen is de volledig witte ruimte in twee gedeeld door een hoge wand met in elke hoek een ventilator. De luchtstroom die zo rond de wand cirkelt, is het werk van Bruce Nauman, met de voor de hand liggende titel 'Wall with Two Fans'. Naast de poort zit een man die blijkbaar een oogje in het zeil moet houden. Als ons groepje binnenstapt komt hij, duidelijk dronken, op mij af. Hij grijpt naar mijn buik en zegt: “Do you know how it feels when rats eat your belly?”.
Wat ik daar op antwoordde, weet ik niet meer, waarschijnlijk niet veel wegens enigszins onder de indruk.
Wie die man ook was - galeriehouder Bernd Lohaus, de kunstenaar zelf of een toevallige opzichter - zal ik waarschijnlijk nooit meer kunnen achterhalen. Het is wel één van mijn eerste - zeer fysieke - kennismakingen met hedendaagse kunst.
Nu, 38 jaar later, komt het verrassende bericht dat deze baanbrekende galerie de jaarlijkse Art Cologne Preis gewonnen heeft. Ondanks het feit dat Wide White Space sinds 1976 definitief gesloten is. De prijs, die gesponsord wordt door het “Bundesverband Deutscher Galerien und Kunsthändler” en de Kölnmesse wil de blijvende impact van de promotie voor de avant-garde door de galerie eren.
Tien jaar lang laat dit initiatief van de Duitse kunstenaar Bernd Lohaus (een leerling van Joseph Beuys) en kunstcritica Anny de Decker een frisse wind door het Antwerpse kunstleven waaien. Wat nu grote namen in de hedendaagse kunst zijn waren toen jonge snaken waarvan alleen enkele ingewijden op de hoogte waren. In de motivatie van de prijs wordt de kwaliteit geprezen van de tentoonstellingen die kunstenaars als Daniel Buren, Christo, Gerhard Richter, Carl Andre, Panamarenko en Marcel Broodthaers een eerste kans in België gaven.
Met veel vertraging wordt de inzet van Wide White Space nu beloond met de forse som van 10.000 euro. Op 19 april zal de prijs officieel uitgereikt worden aan Anny de Decker in het Keulse Rathaus.
Marc Wullaert
Wide White Space Gallery beelden uit ons archief
-
Panamarenko ingepakt
Panamarenko wordt in New York door Christo ingepakt en in de Wide White Space Gallery in Antwerpen uitgepakt. (Echo)
Panamarenko ingepakt
Panamarenko wordt in New York door Christo ingepakt en in de Wide White Space Gallery in Antwerpen uitgepakt. (Echo)
-
Eerste poging tot vliegen
04.02.1967 - Panamarenko demonstreert zijn magnetische schoenen. In de Wide White Space Gallery exposeert hij met andere genieën. (Echo)
Eerste poging tot vliegen
04.02.1967 - Panamarenko demonstreert zijn magnetische schoenen. In de Wide White Space Gallery exposeert hij met andere genieën. (Echo)
-
Christo in Antwerpen
In 1968 verblijft de Bulgaarse inpakkunstenaar Christo tien dagen in België. In Antwerpen pakt hij de White Wide Space Gallery in, niet de buitenkant, maar de binnenkant. Het levert in het programma Contact een bizar stukje televisie op.
Christo in Antwerpen
In 1968 verblijft de Bulgaarse inpakkunstenaar Christo tien dagen in België. In Antwerpen pakt hij de White Wide Space Gallery in, niet de buitenkant, maar de binnenkant. Het levert in het programma Contact een bizar stukje televisie op.


