Ik oefen mijn materiaal soms op mijn vriendin of op café bij mijn vrienden. Dan verstop ik grapjes in een conversatie. Of ik zeg letterlijk: “Ik heb iets nieuws bedacht” en probeer het uit. Aan hun gezicht merk ik dan wel of iets werkt of niet.
“Mijn Zoete 666” gaat over ergernis en sarcasme. Nee, het kost me geen moeite om dat drie, vier avonden per week op te roepen en over een publiek uit te gieten. We leven in een tijd waarin alles taboe is. Alles wat je zegt zou wel eens één iemand mogelijks tegen de borst kunnen stuiten – dat alleen al is toch ergerlijk?
Ik ben absoluut geen ochtendmens, maar nu moet het even. Ik bestel veel kerstcadeautjes via Ebay, dus tegenwoordig staat de postbode al heel vroeg voor de deur met pakjes. Daarna ben ik nog zeker een uur hersendood. Het perfecte moment om op Facebook te zitten.
Voor elk optreden geeft mijn manager aan de organisator tien gouden regels door. Dat gaan dan over de geluidsinstallatie, in welke richting de stoelen staan, de afstand tussen de bar en het podium, dat soort dingen. Geleerd met vallen en opstaan. Het is zoveel leuker werken als de technische, praktische dingen in orde zijn. Anderzijds houdt een catastrofe zo nu en dan het wel spannend.
Niet elke omgekeerde bierbak is een podiumkans. Ik wil kieskeurig blijven. Natuurlijk wil ik ervaring opdoen, “kilometers doen” zoals dat heet. Maar als niemand op je zit te wachten, moet je ook niet op tafel springen.
De eerste twee jaar ben ik op de slippen van Alex Agnew meegereisd. Maar ik wou niet “die kerel van het voorprogramma” blijven, ik wou mijn eigen show. Ik heb veel bijgeleerd, vooral qua podiumprésence. Ik heb geleerd te glimlachen, vriendelijker contact te maken met het publiek. Nu komen mensen ook echt naar mij kijken.
Xander De Rycke tourt momenteel door Vlaanderen met "Mijn zoete 666". In mei wordt de show opgenomen om op DVD uit te brengen. Daarna begint Xander te schrijven aan zijn tweede avondvullend programma.
