Al is ze nog jong, Sarah Hall is geen nieuwkomer meer in de Engelse letteren. Met “The Electric Michelangelo” haalde ze in 2004 de shortlist van de Man Booker Prize. En ook haar nieuwste roman stond op de longlist van de Booker 2009.
“Portret van een dode man” vertelt de verhalen van vier personages die op het eerste zicht weinig met elkaar te maken hebben: Giorgio is een Italiaanse schilder in de jaren ’60 die weet dat hij gaat sterven. Teresa een jong meisje dat bloemen verkoopt in hetzelfde dorp. Ze is blind. Peter is een kunstenaar in het hedendaagse Engeland. Hij worstelt met een serieuze midlife crisis. Peters dochter Susan is in diepe rouw om de dood van haar tweelingbroer.
Sarah Hall slaagt erin om deze vier verhalen op een intelligente manier met elkaar te vervlechten. Het resultaat is niet alleen onderhoudend, het levert ook een boek op dat de grote existentiële thema’s niet uit de weg gaat.
Thomas Blondeau, zelf schrijver en Cobra-blogger, ging voor Cobra.be in Amsterdam praten met Sarah Hall.
["Portret van een dode man" - Sarah Hall. Ambo/Anthos, 2010]
