Bad van Marie is een gezelschap met een heel eigen visie op toneel. Peter Boelens wil twee dingen : zijn voorstellingen moeten handelen over pijnpunten in de maatschappij én de voorstellingen worden opgezet alsof ze stukjes realiteit zijn. Dat laatste principe zorgt voor een pak verwarring. Als het helemaal lukt, dan zijn er toeschouwers die zich volledig laten inpakken en uit een voorstelling stappen met de stellige overtuiging dat wat ze meegemaakt hebben, geen toneel is, maar iets dat gewoon ‘echt’ is. Er is dus een pervers aspect waarbij de voorstelling helemaal slaagt, als de toeschouwer op overtuigende manier “bedrogen” wordt.

Bij de nieuwe voorstelling, die ‘Het Gastgezin’ heet, regeert de twijfel volledig. Het concept is eenvoudig : een gastgezin is blij dat het in zijn salon een toneelvoorstelling kan presenteren aan zijn gasten . De première vond plaats in Lier, in een echt huis. Het levert natuurlijk een zeer klein publiek op. Bij de première waren dat vijfenveertig mensen. Dat is absoluut “echt”. De voorstelling zal reizen van huiskamer naar huiskamer (of van loft naar loft). Maar dan begint de verwarring : Soetkin Verwilt stelt zich voor als dramadocente. De naam is alvast echt, maar Soetkin is wel een actrice, opgeleid in Utrecht , die bv. speelde bij Het Gevolg. Dat van die dramadocente zal dan waarschijnlijk tot het verhaal behoren.

Soetkin introduceert dan een Albanees, Viktor Palev. Hij vertelt meeslepend over zijn avonturen als asielzoeker. Hij heeft het over zijn ouders in Albanïe, over zijn moeilijkheden om naar België te komen, over zijn problemen als hij hier geen verblijfsvergunning krijgt. Hij doet dat met zoveel innemende charme dat je hem op zijn woord gelooft. Alleen heet deze Palev in het echte leven Juan Quintanar Arrieta. Hij is Cubaan, heeft de problemen van de asielzoeker aan den lijve ondervonden, maar is nu lid van het gezelschap Cirkanto. Als jongleur en acteur speelt hij mee en is hij ook een straatartiest. Bij Cirkanto heeft hij een heel speelse voorstelling met poppen gemaakt, waarin hij een deel van zijn leven aan kinderen vertelt. Het is een vrolijke, fantasievolle voorstelling over een ernstig probleem.

Datzelfde thema duikt nu op bij Bad van Marie.. Maar zijn ervaringen heeft hij ( en Peter Boelens) vertaald naar Albanië . Dat hij in de kleine ruimte van een huiskamer zulk een direct contact met het publiek kan opbouwen, heeft veel te maken met zijn ervaringen als hij op straat speelt. Ook hier vertelt hij als Palev zijn leven, met veel humor en blakend van levenslust. Van bitterheid of opstandigheid is geen sprake. Door de vertelstijl heb je zelfs de indruk dat het om een feelgood voorstelling gaat. Het is een soort getuigenis, die een beroep wil doen op ons goed hart. Want wie wil deze Palev niet helpen?

Maar ook met dat goed hart speelt Bad van Marie op een dubbelzinnige wijze. Op het einde van de voorstelling vraagt Soetkin om geld te geven voor het huis dat de familie Palev in Albanïe aan het bouwen is. Het is de laatste stap in de verwarring. Maar bij het buitengaan heb ik niemand naar een geldbuidel zien tasten. Het publiek had het tot op grote hoogte door dat niet alles was zoals het er uitziet.

Bad van Marie hoopt dat het publiek nadenkt over de hele gebeurtenis en dat het de dubbelzinnigheid tracht te plaatsen. De fierheid van het uitnodigende gezin en de waarde van de getuigenis plus de emotionele manipulatie die daarbij hoort, zijn de onderliggende bekommernissen van Peter Boelens, tekstsschrijver, regisseur en bezieler van Bad van Marie . Hij slaagt erin om ons de straat op te zenden met vele vragen, én over het toneel én over de wereld én over de zuiverheid van de bedoelingen.

Wie de voorstelling wil zien, moet naar de website van het gezelschap, want voor elke voorstelling zal men de plaats van het gebeuren moeten zoeken. Daarbij komt dat de voorstelling nog kan uitgenodigd worden. Wie zich geroepen voelt, kan zich melden ( of laat ik me bij hun uitnodiging ook weer eens beetnemen?)

Johan Thielemans

[Bad van Marie, Het gastgezin, op 26, 27, 28 en 29 januari 2012 in Lier , op 29 februari en 1, 2 en 3 maart 2012 in Wilrijk, en van 21 tot 25 maart in Borgerhout]