Buikbaby

di 15/12/2009 - 16:29 Voor hoeveel verkoop je je eigen leven? En is dat leven nog het jouwe als je het te grabbel gooit voor de camera’s ? Dat vroeg toneelauteur Rolf Kemnitzer zich af bij het schrijven van “Bauchgeburt”. Kemnitzer schreef het stuk in 2000 nadat de wereld voor het eerst had kennisgemaakt met het televisieprogramma Big Brother.

recensie theater buikbaby podium baff tom van bauwel rolf kemnitzer internet big brother realitytv steve geerts rilke eyckermans

Tom Van Bauwel, regisseur en artistiek leider van Baff, maakt er nu “Buikbaby” van. Afgelopen weekend ging stuk het in première.

Sonya (Rilke Eyckermans) is buikzwanger. Een zeldzaam fenomeen in een maatschappij waar baby’s het product zijn van laboratoria. Zij wil het geheimhouden, ze schaamt zich om zoveel lichamelijkheid. Felix (Steve Geerts), haar man en zelfverklaard loser, droomt van een show met zijn leven in de hoofdrol. Hij ruikt nu zijn kans. Hij bouwt de bewakingscamera om tot webcam en stuurt zo de beelden van hun zwangerschap de wereld in.

Vervreemd van ons lichaam

Op de scène zien we een kleine, verlichte box. Knap vormgegeven door Saskia Louwaard en Katrijn Baeten. Het is een prefabhuisje dat lekt en waarin mensen te dicht op elkaar moeten leven. In de verte klinken regelmatig geweerschoten, daar doen verveelde ‘kids’ zich tegoed aan diefstal en vandalisme.

Buikbaby toont mensen als asociale wezens die panikeren wanneer onverwacht iemand aan de deur staat. “Sinds wanneer krijgen wij bezoek?” Mensen die ondertussen wel hun diepste zieleroerselen op het internet gooien op zoek naar aandacht en erkenning. Mensen ook die vervreemd zijn van hun eigen lichaam en teveel pillen slikken.

Fifteen minutes of fame

Er spreekt weinig gevoel uit de Sonya’s en Felixen van deze wereld. Ze kijken elkaar niet in de ogen, richten zich liever tot hun publiek. De emoties die ze kennen, kennen ze van televisie. De mensen die bij hen aankloppen, willen allemaal delen in het succes van hun internetshow. Zo ook Peter, baas én broer van Felix. En Peters liefje, Sneeuwwitje, een op het eerste gezicht onschuldig ding dat de mannen tegen elkaar uitspeelt voor haar eigen ‘fifteen minutes of fame’.

Wanneer de spontaan in elkaar gestoken internetshow overgaat in een live televisiegebeuren, verworden Felix en Sonya tot geregisseerde personages in hun eigen leven. Het verwachte kind is bijzaak geworden. Dit is een show die geld oplevert en waarover steeds meer mensen hun zeg willen doen. Zullen Sonya en Felix de kracht vinden om hun leven terug in eigen handen te nemen?

De taal van David Lynch

Tom Van Bauwel zag in dit stuk het perfecte vehikel om te experimenten met taal, ruimte en muziek en zo een filmische sfeer à la David Lynch neer te zetten. De felgebleekte haren en roodgestifte lippen van Sonya zouden Lynch zeker kunnen bekoren. Net als Peter en Sneeuwwitje, twee koele, raadselachtige figuren.

Dat Kemnitzer dit stuk al schreef in 2000, getuigt van visie. De vragen die hij zich toen stelde zijn ondertussen wel minder prangend geworden. Het succes van realitytelevisie is tanende en we hebben allemaal wel een Facebookprofiel of blog waar we vrij intelligent mee omgaan. De gedachte dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen, komt regelmatig opzetten tijdens dit stuk. Maar net die gedachte toont aan dat het eigenlijk al ver gekomen is.
 

Gezien op 12 december 2009 in Baffbis, Antwerpen.