Pure puurheid

Acht verschillende studio’s en in totaal 18 muzikanten (waaronder schoon volk als John Parish, Howe Gelb en Monsters of Folk-collega Mike Mogis), daarmee nam M. Ward zijn achtste studioplaat ‘A Wasteland Companion’ op. Maar verwacht daarom geen potpourri van stijlen en ideeën: ondanks het uitgebreide dienstrooster is dit nog altijd vintage M. Ward. Weinig verrassend voor wie hem kent, maar als je met Wards talent gezegend bent is dat nog altijd meer dan behoorlijk.

Als vanouds schippert Ward op ‘A Wasteland Companion’ tussen de belangrijkste invloeden en stijlen die in de loop der jaren zijn sound hebben vormgegeven. Beginnen doet hij met het haarscherp klinkende, pure ‘Clean Slate’: twee stemmen en wat voorzichtige gitaren, meer heb je soms niet nodig. Daarna volgt het steviger werk: ‘Primitive Girl’, een licht bluesy rocker zonder omwegen over een geabstraheerde muze. En op de rest van de plaat waadt Ward constant tussen die twee uitersten, zonder echt nieuwe uitstapjes of grote verrassingen. Zooey Deschanel mag uiteraard meedoen, eerst nog subtiel op het ronkende ‘Me & My Shadow’, dan voluit op de bijna obligate Daniel Johnstoncover ‘Sweetheart’ – had men ons verteld dat dit op een nieuwe She & Him-plaat stond, we hadden het ook geloofd.

Ook ‘I Get Ideas’ (een rockabillyversie van de tangoklassieker ‘Adios, muchachos’) en het dreigende mini-luisterspel ‘Watch The Show’ schakelen nog een versnelling hoger, maar voor het overige blinkt deze plaat vooral uit in ingetogen schoonheid, met de uitgesponnen samenzang en Spaanse gitaren van ‘There’s A Key’ en de, wel ja, net niet zeemzoeterige puurheid van afsluiter ‘Pure Joy’.

Dat het woord ‘puur’ zo vaak valt, is niet toevallig: als er één ding opvalt aan ‘A Wasteland Companion’ is het wel de eerlijke toon in Wards songs, de kraakheldere productie en afwezigheid van muzikale ballast. M. Ward weet perfect wat hij wil vertellen en hoe - dat hij daarvoor de sound gebruikt die we al enkele platen van hem gewend zijn, kan zowel een zegen als een vloek zijn. Verrassend is het allemaal niet, mooi blijft het gelukkig wel.

Joeri Thiry

 

[‘A Wasteland Companion’ - M. Ward. Merge, 2012] - Beluister dit album via Spotify.