G58 krijgt zijn pretpark

1958 - Brussel meet zich voor de wereldtentoonstelling een nieuw kleed aan. In Antwerpen wordt een wereldhaven uitgebouwd waar tot voor kort nog koeien graasden in de polders. In de verwaarloosde binnenstad zijn de sporen van de tweede wereldoorlog echter nog volop zichtbaar en op cultureel gebied heerst er een provinciale, ingeslapen sfeer.

Buiten de eerste biënnales in het Middelheimmuseum valt er wat op het gebied van hedendaagse kunst niet veel te beleven in Antwerpen. Een aantal jonge kunstenaars die hun werk nergens kunnen tonen, willen daar iets aan te doen en vinden een luisterend oor bij burgemeester Craeybeckx. Hij stelt hen de zolders van het Hessenhuis ter beschikking, een 16de eeuws pakhuis op de rand van de oude haven. Met zijn 1000 m² wordt dit woud van balken de grootste ruimte voor hedendaagse kunst in Europa. Na flink wat puin ruimen – de ramen waren in meer dan twintig jaar niet open geweest – is de zaal klaar voor de eerste tentoonstelling van het collectief.

Met de blik op het buitenland

De jonge kunstenaars noemen zich G58 (groep ’58) en richten hun blik resoluut op wat buiten de landsgrenzen gebeurt. Zij zoeken opnieuw aansluiting bij de internationale kunststromingen. Tegelijkertijd zorgen zij voor een hernieuwde belangstelling in de vooroorlogse avant-garde.
De tentoonstelling in het M HKA is het eerste luik van de tentoonstellingsreeks ‘Nieuwe kunst in Antwerpen 1958-1962’. Die gaat op zoek naar de geschiedenis van deze korte maar zeer actieve periode waarin G58 Antwerpen opnieuw laat meetellen in de internationale kunstwereld.
 

In ‘De zolder-mythus’ krijgt u aan de hand van foto’s , affiches, documenten en een klein aantal schilderijen en beeldhouwwerken een goed idee van de eerste groepstentoonstelling. Een groot aantal artiesten die later in de annalen van de kunstgeschiedenis kwamen, maakten toen hun debuut. Onder hen Bert De Leeuw, Vic Gentils, Walter Leblanc, Pol Mara, Paul Van Hoeydonck, Cel Van Overberghe, Dan Van Severen, Jef Verheyen, Jan Dries en Filip Tas.

Eén van de grootste troeven van de oorspronkelijke opstelling in het Hessenhuis, de enorme ruimte die toeliet om ook rond de werken te lopen - volgens Daniel Spoerri in een brief aan Dieter Roth “een enorm pretpark” - ontbreekt hier natuurlijk.

Om het historisch kader te tekenen heeft curator Jan Ceuleers een aantal videofragmenten uit het rijke VRT archief laten opzoeken.  Gesprekken met burgemeester Craeybeckx, kunstenaars Michel Seuphor en Victor Servranckx, dichter Paul de Vree en kunstcriticus Emile Langui plaatsen het ontstaan van G58 in het brede culturele klimaat van de jaren vijftig in Vlaanderen en België.  Deze archiefopnamen worden op kleine monitors getoond.

De "insert" van Zin Taylor

Aan elke aflevering van deze tentoonstellingsreeks wordt een jonge kunstenaar gekoppeld waarvan het werk qua inhoud en vorm verwijst naar wat toen nieuwe kunst was.
In een aparte ruimte is er nu werk te zien van de Canadese kunstenaar Zin Taylor die met zijn ‘Story of Stripes and Dots’ een hedendaagse commentaar levert op de toenmalige lyrische abstractie.

[ Nieuwe kunst in Antwerpen 1958-1962 - #1 de zoldermythe , M HKA, Antwerpen - van 10 februari tot 18 maart ]