Barst: Het leven zoals het is Auteur: Geert De Weyer

ma 07/03/2011 - 17:09 Geert De Weyer Een demente moeder, een verliefde gambaspeler en een getormenteerde leraar. Met 'Barst' heeft Gentenaar Marmus een warm en mooi debuut afgeleverd. Sinds vandaag is een expo met zijn origineel werk drie dagen te bekijken.

Geert De Weyer - Strip & Graphic Novel graphic novels & strips barst het leven zoals het is strip marmus geert de weyer bries

Gentenaar Marmus (47) lijkt met zijn debuut de hoogtes en laagtes van onze levens centraal te zetten. 'Barst' is een beeldroman geïnspireerd op mensen en gebeurtenissen uit zijn nabije omgeving. Als hoofdpersonages koos hij voor de twee bevriende veertigers Art en Jan. De ene is gambabouwer, de andere leraar. Die laatste krijgt qua belangrijkheid voorrang op de gambaspeler, en dat heeft er wellicht mee te maken dat auteur Marmus zelf een leraar (plastische opvoeding) is.

Zelf houdt hij het op een semi-autobiografie. Hij omschrijft zijn beeldroman als uit het leven gegrepen elementen die hij dooreen heeft gegooid. Marmus lijkt daarbij een pak persoonlijke ervaringen te willen delen en gooit ze allemaal op één hoop. Uit zijn eerste echte debuut blijkt een voorliefde voor het Noord-Engelse Northumberland, stelt hij zich kwetsbaar op tegenover de progressieve dementie van zijn moeder en het plotse heengaan van zijn vader, en geeft hij inzicht in de soms troebele relatie tussen leraars en hun leerlingen (en directieleden). De manier waarop hij ze samenbrengt is bij momenten wat gekunsteld - wellicht de onbeholpenheid van een jonge auteur die de beeldtaal nog niet tot in de finesses beheerst - maar vaker laat hij zich zien als een goed observator die de kleine details van ons menszijn omarmt en koestert. Net dat is de kracht van 'Barst'.

Het boek staat niet eens voor een momentopname uit het leven van twee vrienden, het zijn eerder flarden van overpeinzingen die beide hoofdrolspelers ervaren in wat je een sleutelmoment uit hun leven zou kunnen noemen. De auteur laat vaak dagen tussen de gebeurtenissen onbesproken. De lijm tussen de ontbrekende periodes staat voor de gesprekken die Art en Jan voeren, als evalueren ze zichzelf, hun belevenissen en hun reacties daar op. Dat levert bij de lezer pretlichtjes in de ogen op, en een gevoel van herkenbaarheid en een prettige dromerigheid.

Een knap debuut van alweer een nieuwe Vlaamse stripbelofte (voor de verandering ongesubsidieerd, wegens niet goed genoeg voor het Fonds voor de Letteren). Hoewel, debuut? Twintig jaar geleden leverde hij een stopstrip af voor de stad Gent en tussen 1985 en 1990 tekende hij voor Het Volk de stopstrip 'Lowietje'. Zelf ziet hij 'Barst' echter als zijn eerste echte debuut.

Tekentechnisch, inhoudelijk en tekstueel is dit totaal anders in vergelijking met zijn vorige werk - vaak opdrachtstrips. En gelukkig maar. Zijn aquareltekeningen zijn aangenaam verfrissend, de psychologie van de karakters is niet te intiem waardoor de herkenbaarheid vergroot wordt en de sfeer die hij brengt baadt in een amusante dromerigheid.

Vanaf donderdag 10 maart is een kleine expo rond Barst te zien in The Bries Space, de expo-ruimte van zijn uitgever. Het betreft originele platen alsook het tentoonstellen van een gamba-in-wording.

[“Barst” – Marmus. Uitgegeven bij Bries, 2011]

["Barst" - Expo in The Bries Space, Antwerpen. 10.03.2011 - 13.03.2011]