Marcelo en de echte wereld Auteur: An Stessens

wo 24/11/2010 - 17:10 An Stessens Mensen en hun complexe vormen van communicatie, het zal altijd een obstakel blijven voor de autistische jongen Marcelo. Zeker nu hij bij zijn vader op kantoor komt werken.

CobraKet recensie jeugdboeken marcelo en de echte wereld francisco x stork kinder- en jeugdliteratuur fictie autisme

Autistische held

Weet u nog: 2003, Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon? Over die autistische jongen? Die de hond van de buurvrouw vermoord aantrof? Die de moordenaar ging zoeken en daarbij zijn eigen grenzen verlegde? Dat boek dat op hetzelfde moment twee keer uitgegeven werd: één keer met een volwassen cover en één keer met wat een minder volwassen cover moest zijn? Nu zijn we 2010 en is er voor volwassen en minder volwassen lezers Marcelo en de echte wereld van Francisco X. Stork.

In de echte wereld

Marcelo Sandeval is 17 en bevindt zich aan de gunstiger kant van het autisme spectrum. Mensen hoeven voor hem niet zo nodig, maar dankzij een jarenlange training in communiceren kan hij zich min of meer uit de slag trekken. Wat niet wegneemt dat het voor hem zweten en zwoegen is als hij een normale conversatie wil voeren. Nee. Geef hem liever de rust van de muziek in zijn hoofd, de spanning van het nadenken over religie en geloof, de voldoening van het werken met paarden op zijn school. Maar dat is zonder zijn vader gerekend. Die is advocaat, vindt dat zijn zoon thuishoort in de echte wereld en verplicht hem een zomer lang bij hem op kantoor te werken. Daar zal hij spijt van krijgen.

 

Kluwen van menselijke relaties

Marcelo raakt verstrikt in het kluwen dat menselijke relaties zijn, en dat op een kantoor waar alles draait rond macht en jaloezie. De verderfelijke jonge advocaat Wendell kaapt hem om de eenvoudige Jasmine, Marcelo’s bazin in de postkamer, in zijn rijkeluisboot en -bed te krijgen. Ingewikkeld en beangstigend voor iemand die niet thuis is in een wereld van lust en misbruik, voor iemand die de oprechte en minder oprechte bedoelingen niet meteen tussen de regels vindt. Wanneer Marcelo onderaan in een doos oud papier een foto ontdekt van een meisje met een half verwoest gezicht, wordt alles alleen maar ingewikkelder en beangstigender.

Bijzonder boek, bijzonder personage

Bijzondere boeken worden vaak bevolkt door bijzondere personages. Deze Marcelo is er zo één, net als Christopher uit Mark Haddons HWVMDHIDN. Hij heeft geleerd te communiceren, hij weet wat het kan betekenen als iemand de wenkbrauwen fronst, hij heeft de verschillende betekenissen van een glimlach gememoriseerd, hij kent de definitie van sarcasme. Hij kan niet anders dan recht naar de kern van het bestaan gaan, wat niet alleen voor een frisse stijl zorgt (to the point, zonder blabla en wars van tierlantijnen) maar ook voor een frisse inhoud.

Met zijn onbevangen blik dissecteert Marcelo de echte wereld. Hij zet voet aan wal in een bestaan dat ingewikkeld en beangstigend is en begint aan een tocht waarvan de eindmeet ergens anders ligt dan hij aanvankelijk gepland had. En zo gaat Marcelo en de echte wereld minstens evenzeer over Marcelo als over de wereld zoals hij is.

 

An Stessens

 

["Marcelo en de echte wereld" - Francisco X. Stork, Lemniscaat, 2010]